buraya buraya buraya şifa ile ilgili bir sürü şeyler yazmıştım. birazında sızlandım ama azıcık. sonra sana kalmadan kendi ağzımı kırdım zaten. sızlanmak da neymiş. hah. yorgunluğumdan daha fazla yorularak kurtuldum ama bu öyle bir meret ki daha daha fazla yorulmak gerekiyor. o yüzden biraz azıcık yorgunum. ama halledicem. durgun göldense akan nehri tercih ettiğimçün, ellerimdeki yaralar bu yüzden.
ülkemizin bıçakları çok keskindi. yemek yaparken sağ işaret parmağımı kesmiştim. düşünebiliyor musun sağ işaret parmağım. düşünebiliyordum çünkü solaktım. bunu patlıcan soyarken anladım. solak olduğumu değil. elimin kanadığını. patlıcan soymak o kadar eğlenceli ki. pijama pijama soyulacak. pijama kelimesinin farsça olmasını hâlâ garipserim. pijama kelimesinin farsça olmasını garipsemek hoşuma gidiyor çünkü. sonra tv’deki ses kazak’larla ilgili bir şey anlatıyordu. altay dağlarından bahsetti. dönüp baktım. yüzüme sanki kar soğuğu çarptı bi ferahladım. en sevdiğim mevsim ilkbahara yakın kış. ne kış ne ilkbahar lütfen ama. onun adı ‘ilkbahara yakın kış mevsimi’. kendimi bituhaflıhuzurlu hissettim. ama iyi ki orada doğmamışım.
sonra galbâ, bunların sana seni güldürmekten ve elimi kestim diye az birazcık üzmekten başka bir işe yaramadığını anladım ve ben de bu dünyada çokgüzel yapabildiğim bikaç şeyden biri olan şeyi yaptım: çay demledim. çay demlerken de bi sonraki dünyada bikaç şeyi daha çokgüzel yapabilmeyi diledim ve şükrettim. yani şey.
uzan. sana çay getireyim.
