bir süredir oluyordu
bak diyorum bunu daha önce ucuz metinlerde anlattılar dersen ağzını kırarım dur şaka şaka el kaldırdığım nerede görülmüş ben en fazla masaya yumruk atıp bileğimi incitmişimdir ama yok bir keresinde duvar yumruklamışlığım da vardır tavsiye ederim ağızlarınız sizin ağızlarınız ve kâfi miktar mazlumsam gerçek sahibim o ağzınızı bir güzel kırar ama yok mesela benim kalbimden çok var ve kalb bu yaratılmış en kırılgan şey ooof ne tekrarlar ne tuhaf ama garibtuhaf kalb ağızla kırılabiliyor mesela ağız yumrukla kırılabilen bişey ama çokşükür şifalar var kalbimin müziği mesela kalbimin şiiri sadece siz yoksunuz kalbimizi kıran ağızlar inanmaya ‘yok’ ile başlamak da bizim kavmimize nasib edilmiş ama çok teşekkür ederim şifalar var ve geçsin bu titreme dur bi kendimize gelelim ama sen de kendimize gel kendimiz diye bir mekân olsun hepimiz orada toplanalım dur daha bitmedi bu sahne bak sürüyor geri geri geri gitmeliyiz bence aslımız oralarda bir yerde olmalı sanki görmüştüm geçerken
ya uf söküp atabilseydim bunu valla bak ama şu an sanki uyanır uyanmaz buz dolu suya düşmüşüm gibi ürperdim somut somut oturuyorken zihnim beni kalbim hakkında konuşmak zorunda mı bırakacak hah sanki hepsi ayrı şeyler ama kaç yerden atıyor bu meret sol göğsümün altında mı yoksa boğazımda mısın hâ afedersin o şah damarım da ondan bu yanda bişey daha var bi’ şey daha dur bi dakka hah bi’ şey
bayıldığım bi gösterge var mezar taşı konuşuyormuş biliyor musun birileri var mesela onlar gayet gerçek böyle kariyerli gerçekler hem de bi görsen ama görme ben keşke onları tanımasaydım sen de tanı istemem yani alnına yazılmışsa ben ne kadar keşke desem az alnım benim alnım da işte kalbi elimizde tutamadık işte dostum kardeşim gibi insanlar tanıyoruz bazısı benim verdiğim kalbi alıyor tabağı boş göndermemeyi öğretmiş annesi yani heralde karşılık beklerim yoksa nasıl yaşayacağım diktiğim ağaç kiraz vermezse dudaklarım büzülür ama bir yandan da düşünürüm acaba iyi bakamadım mı ki ben ağacıma o yüzden kalbimin en güzel yerinden böyle mis gibi gönderirken tabi bazı canım insanlar can okuyucu yani okumayı nasıl sökmüşler nasıl sökmüşler hani şu kariyerli gerçekler işte onlar söktükleri okuma ile öz hakiki can okuyorlar ama BURAYI OKUMASINLAR birazcık canım kaldı dur göstereyim şurada ve o da bak canım istemiyor aaa ben öldü sanıyordum meğerse birazcık kalmış canım bırakın kendisini döksün söksün nasipse güzelleşsin ama birileri onlar birileri okumasınlar canımı burası bak gösteremiyorum parmakla gösterme ayıp burası okunacak canım kalmadı
gözlerim kocaman benim canıma kapanmaktan karıncaların ayak seslerini bile duyabiliyorum hem elbette teslim edene kadar bu can da bu şehir de benim
